„ Mamo… tato… nudzę się”. Zapewne w każdym domu słyszymy takie komunikaty od własnych dzieci. Jak więc uatrakcyjnić dzieciom ten czas, kiedy nagle zatrzymano nas w domach a wyjście na plac zabaw nie jest możliwe. Dzieciom ta sytuacja jest niezrozumiała i dość trudna.
Brak możliwości swobodnych zabaw na zewnątrz, rozładowania energii i wielkiej potrzeby ruchu powodują szereg zachowań, które wpływają na funkcjonowanie rodzin. Dzieci stają się niesforne, nieposłuszne, znudzone, oczekują od rodziców propozycji spędzania czasu. Ulubione klocki, układanki i bajki przestają wystarczać, brakuje pomysłu na nudę. Dobrze jest kiedy dzieci zachęca się i wdraża do obowiązków domowych, pomocy w kuchni, sprzątania pokoju itp. Warto też zaproponować dzieciom zabawy, które choć trochę rozładują skumulowaną energię. Każda zabawa, nie tylko ruchowa wpływa na polepszenie więzi między rodzicami a dzieckiem. Oprócz oczywistej korzyści w poprawie formy, wspólna aktywność uczy dziecko, że jest to miły sposób spędzania wolnego czasu. Zabawy poprawiają nastrój, uczą rywalizacji i radzenia sobie z porażką i wygraną. Są świetną okazją do nauki prawidłowych zachowań, zaspokajają potrzebę bycia z rodzicem. Większość zabaw ćwiczy umiejętność koncentracji, koordynację wzrokowo-ruchową , rozbudzają ciekawość związaną z poznawaniem świata. Dzieci mogą tez doświadczyć emocji, które wyzwalają się u wspólnie bawiących się rodziców a rodzice mogą sobie przypomnieć beztroski czas dzieciństwa. Poniższe zabawy można wykorzystać w każdym domu, nie wymagają ani dużej przestrzeni ani specjalnych rekwizytów. Proponuję Państwu kilka z nich i sądzę , ze zainspirują one do dalszych pomysłów.
CIEPŁO-ZIMNO – rodzic chowa konkretny przedmiot a dziecko szuka dzięki wskazówkom: „ciepło – zimno”. Po odnalezieniu zamiana ról- dziecko chowa, rodzic szuka
RZUTY DO CELU – do zabawy wykorzystujemy pluszaki, piłki, kosz na bieliznę lub wiadro. Ustawiamy kosz w pewnej odległości, dziecko rzuca do celu. Utrudniamy zadanie : a) odsuwając kosz dalej, b) zasłaniając dziecku oczy, c) dziecko rzuca stojąc na jednej nodze lub d) rzuca do „ruchomego” celu ( rodzic trzymając kosz przemieszcza się w różne kierunki) .
ZABAWY ZE SZNURKIEM- a) na podłodze układamy sznurek, włóczkę w dowolnym kształcie. Dziecko przechodzi po nim tak, aby nie „spaść” na podłogę ( stopa za stopą, przodem, tyłem). b) dziecko siedzi na podłodze, przed nim leży sznurek. Bez pomocy rąk układa stopami różne wymyślone kształty ( np. figury geometryczne). c) na dwie rolki po ręczniku papierowym mocujemy sznurki o dowolnej długości. Na końcu sznurka przywiązujemy pluszaka. Jedną rolkę trzyma dziecko, drugą rodzic. Na sygnał „start” zwijamy sznurek na rolkę do momentu , aż zabawka dotrze do rąk a sznurek zostanie zwinięty. d) „mały ninja”- dłuższy sznurek mocujemy na różnych sprzętach i na różnych wysokościach, tworzymy coś w rodzaju sieci. Dziecko przechodzi pomiędzy rozciągniętymi liniami tak, aby nie dotknąć ciałem do sznurka. Zabawę powtarza jeśli go trąci.
PRZEPRAWA PRZEZ RZEKĘ- na podłodze- „rzece”- układamy „ kamienie”- poduszki, kocyki, kartki. Zadaniem dziecka jest przejście po „kamieniach” bez dotknięcia stopami „wody”. Dziecko może przenosić z jednego „brzegu” na drugi jakieś przedmioty lub butelki z wodą.
ZABAWY W SIŁOWANIE- a)rodzic leży na plecach na podłodze, tak, jakby się do niej przykleił. Dziecko próbuje „odkleić” każdą część ciała rodzica ( rodzic stosuje delikatny opór aby dziecko trochę się zmęczyło). Następnie rodzic „ odkleja” dziecko. b) siedzimy naprzeciwko siebie , ręce podparte z tyłu, kolana ugięte, stopy na ułożonym pomiędzy nami a dzieckiem -kocyku. Na sygnał -przesuwamy kocyk stopami w swoja stronę. Wygrywa ten, kto wyciągnie kocyk drugiemu.
POSZUKIWACZ DŹWIĘKU- jest to jedna z lubianych przez dzieci zabaw Dziecko zasłania oczy i czeka aż rodzic zezwoli mu je odsłonić. W tym czasie w telefonie uruchamiamy melodyjkę i ukrywamy telefon w niewidoczne miejsce. Dziecko szuka skąd dobiega dźwięk.
POMIDOR- zadajemy dzieciom pytania, które albo rozśmieszą albo spowodują wypowiedzenie prawdy. Dzieci odpowiadają : „pomidor” .
KULKI Z GÓRKI- dwie nogi małego stolika ustawiamy na podpórkach, tworzymy pochylnię . Dziecko siada z drugiej strony z kubeczkiem. Rodzic wypuszcza z góry po kolei małe koraliki lub guziki a dziecko przesuwając kubeczek musi „złapać” turlające się drobiazgi.
ZBIERACZ SKARBÓW- na podłodze rozsypujemy koraliki, korki, kasztany itp. Dziecko zbiera „skarby” stopami i wrzuca je do miseczki.
Urszula Dąbrowska- rehabilitant