Kilka wskazówek, jak wychować dziecko bez przemocy
Krzycząc na dziecko, dając mu klapsa, bądź je szarpiąc, dopuszczamy się przemocy fizycznej. Często potem tłumaczymy się, także sami przed sobą, że sytuacja nas przerosła: zostaliśmy wytrąceni z równowagi, czuliśmy się bezsilni lub nie zapanowaliśmy nad silnymi emocjami. Mówiąc tak, odpowiedzialnością za własne zachowania obciążamy … dziecko. A to duży błąd. O ile bowiem nie mamy wpływu na emocje, jakie przeżywamy, stając się uczestnikiem jakiejś sytuacji, o tyle jesteśmy odpowiedzialni za to, jak sobie z nimi poradzimy. Jesteśmy dorośli - odpowiadamy za swoje zachowania.
Jak wychować dziecko bez przemocy :
Okazuj swojemu dziecku miłość, zainteresowanie i ciepło. Pokazuj mu, jak bardzo jest dla ciebie ważne. Szanuj je i licz się z jego zdaniem, pozwalaj podejmować małe decyzje. Obdarzaj je pozytywną uwagą – zwracaj na nie uwagę nie tylko wtedy, gdy coś zbroi, wygłupia się bądź jest niegrzeczne.
Bądź przy dziecku – na co dzień i od święta, a zwłaszcza wtedy, gdy przeżywa silne emocje. Gniew, wzburzenie, rozpacz – to trudne dla nas, dorosłych, a co dopiero dla szkraba, które niewiele wie o sobie, świecie i o sposobach radzenia sobie ze wszystkim, co trudne i bolesne?
Ustal jasne zasady i określ granice. Bądź konsekwentna - pozwól, by dziecko poniosło konsekwencje swoich zachowań (wiesz, że konsekwencje, które dziecko odczuje na własnej skórze, w odróżnieniu, od kary – uczą?)
Mów, rozmawiaj, tłumacz, ale i dawaj dziecku przykład swoim zachowaniem. Pamiętaj, że to ty jesteś jego wzorem do naśladowania, a dzieci są doskonałymi obserwatorami i z pewnością zauważą rozdźwięk między tym, co deklarujesz, a tym, co robisz.
Nagradzaj, chwal i doceniaj – to wzmacnia pozytywne zachowania i sprawia, że dziecko chętnie będzie je powtarzało, będzie otwarte na nowe doświadczenia i – co chyba najbardziej istotne – będzie pewne siebie i swej wartości.
Mów dziecku, co czujesz, w związku z konkretnym, negatywnym zachowaniem. Nazywaj uczucia (i pomagaj nazywać dziecku), mów o twoich oczekiwaniach i konsekwencjach. Stosuj proste, nie zawoalowane komunikaty.
Jeśli sytuacja na to pozwala, spróbuj rozładować atmosferę humorem. Ignoruj też zachowania, których nie akceptujesz, jeśli masz małe dziecko (do 3. roku życia) – np. przekleństwa.
Dbaj o siebie, o swoją kondycję psychiczną i fizyczną. Daj sobie prawo do przeżywania emocji.
Jak radzić sobie w chwili, kiedy nasz mały sabotażysta próbuje wbrew zdrowemu rozsądkowi postawić na swoim?
Zadbaj, by :
- nie przeceniać dziecka – ono umie patrzeć perspektywicznie, jego postrzeganie świata ogranicza się do „teraz”, nie są dla niego jasne związki przyczynowo – skutkowe; pamiętać, że to rodzic jest odpowiedzialny za dziecko
- otaczać dziecko miłością, dawać mu poczucie bezpieczeństwa i akceptacji
- usystematyzować plan dnia, uczynić go przewidywalnym, by przestrzegać rytuałów i zasad panujących w domu; by być konsekwentnym, ale jednocześnie wyrozumiałym
- zadbać o spokojną, pełną miłości atmosferę w domu
- w sytuacjach stresowych zachowywać spokój, nie krzyczeć, nie reagować przesadnie
facebook
twitter
google+