METODA WERONIKI SHERBORNE
Główne cele metody W. Sherborne to zaspokajanie:
-potrzeby ruchu,
-potrzeby odprężenia,
-potrzeby ekspresji,
-potrzeby tworzenia.
Podstawowe założenia metody to rozwijanie przez ruch:
-świadomości własnego ciała i usprawnienia ruchowego,
-świadomość przestrzeni i działania w niej,
-dzielenie przestrzeni z innymi ludźmi i nawiązywanie z nimi bliskiego kontaktu.
Zatem metoda W. Sherborne daje możliwość:
- wytworzenia pozytywnych więzi między dzieckiem a rodzicem, oraz między samymi dziećmi (zajęcia odbywają się w parach rodzic-dziecko lub dziecko-dziecko np. starsze i młodsze, bardziej sprawne i mniej sprawne ruchowo)
- przestrzegania zasad, reguł panujących na zajęciach;
- kształtowania umiejętności odczuwania przyjemności z ciszy i relaksu;
- rozładowania napięć z całego dnia pracy, poprzez zabawę i związane z tym pozytywne emocje,
- uświadomienia rodzicom, opiekunom roli ruchu oraz wspólnej zabawy dla umiejętności nawiązywania kontaktów społecznych przez ich dzieci;
- utrwalania części ciała oraz stronności;
- wykształcenia umiejętności naśladownictwa;
- kształtowania umiejętności nawiązywania kontaktów interpersonalnych
- kształtowanie umiejętności wspólnego bawienia się;
- kształtowania orientacji w schemacie swego ciała oraz w przestrzeni;
- poznawania, nazywania, identyfikowania części ciała;
- motywowania do komunikowania się;