Pewnego jesiennego dnia, przyszedl do przedszkola pan Adam, przyniósł listy, jak zawsze...

Ale tym razem powiedział jeszcze: "Chodźcie Tropiciele ze mną, będziecie moimi pomocnikami". Bardzo się ucieszyliśmy!

Okazało się jednak, że to nie takie proste zadanie - po pierwsze, trochę ciężka torba...A w niej - listów i przesyłek mnóstwo!

Po druge - skąd wiadomo gdzie i do kogo mają trafić listy? Które z nich można wrzucić do skrzynki, a które należy dostarczyć do rąk własnych adresata? No i kim ten adesat jest?

Okazało się, że adresatem jednego z listów jest mama Nikoli. Doręczyliśmy więc do rąk własnych! No i oczywiście trzeba było podpisać odbiór przesyłki!

Mama Nikoli się wzruszyła, bo dostała piękną laurkę, namalowaną przez Nikolę i dużo miłych życzeń od Tropicieli!

Ale musieliśmy iść dalej - w poszukiwaniu odpowiednich skrzynek, numerków, adresów...

Trochę to skomplikowane, ale co dwie głowy (tzn. dwadzieścia) to nie jedna:) Dobrze, że mogliśmy pomóc!