muzykoterapia

Muzykoterapia to śpiew, gra na instrumentach, słuchanie muzyki i taniec. Wszystko to, co bezpośrednio i mocno wpływa na psychikę, emocje i układ somatyczny dziecka.

Terapia muzyką to przede wszystkim zabawa, która dziecko zaciekawia, pochłania, daje poczucie bezpieczeństwa i jest źródłem wielkiej przyjemności oraz radości. Zabawa, która ponadto daje dziecku możliwość pozawerbalnego kontaktu nie tylko z terapeutą ale i z pozostałymi uczestnikami zabawy. Silnie wpływa na jego emocje, rozwija i wyostrza zmysły słuchu, wzroku oraz dotyku. Dzięki temu realizowany jest główny cel tych zajęć, a mianowicie: usunięcie lęku, poprawa nastroju, odreagowanie napięć, wyciszenie, pobudzenie wyobraźni, poprawa relacji z członkami grupy.

Podczas zajęć wykorzystuje się różne metody,m.inn.: E. J. Dalcroze’a – metodę rytmiki, C. Orffa – muzyczne zabawy z dźwiękiem, z instrumentami perkusyjnymi oraz M. C. Knillów i W. Sherborne – zabawy na poznanie siebie i kontakt z rówieśnikami. Bazując na Pedagogice Zabawy organizuje się także tańce integracyjne (Klanza), improwizacje taneczno-rytmiczne oraz zabawy z piosenką. 
Zajęcia grupowe przygotowywane są na podstawie elementów strukturalnych muzyki, tj. rytmu, melodii, dynamiki, harmonii oraz barwy i tempa tak, aby rozwijały u dzieci naśladownictwo, percepcję, motorykę dużą i małą, koordynację wzrokowo-ruchową, działania poznawcze oraz uspołecznienie. Oto przykłady ćwiczeń:

1. Naśladownictwo:
- naśladowanie rytmicznego stukania, klaskania itp.
- naśladowanie dźwięków wydających przedmioty: zegar: tik-tak, dzwonek: dzyń, dzyń, samochód: bum, bum, ...,
- naśladowanie głosów zwierząt,
- gry ruchowo – muzyczne,
- naśladowanie zmian w szybkości i głośności dźwięków (uderzanie szybciej, wolniej; głośniej, ciszej).

2. Percepcja:
- stymulacja słuchowa różnymi przedmiotami, instrumentami, 
- rozróżnianie przedmiotów wydających dźwięki, 
- rozróżnianie instrumentów perkusyjnych,
- rozpoznawanie instrumentów na podstawie ich brzmienia i wyglądu,
- ćwiczenia z zakresu koordynacji słuchowo – ruchowej: kojarzenie określonego instrumentu z daną czynnością: 
• tamburyn szybko potrząsany – bieg.
• jedno uderzenie w bębenek – przykucnięcie

3. Motoryka duża:
- klaskanie, skakanie, tupanie, kołysanie się w rytm muzyki,
- marsz po kole, marsz po linii,
- „wędrowanie” po śladzie,
- układy choreograficzne: taniec, swobodna ekspresja ruchowa do muzyki.

4. Motoryka mała:
- ćwiczenie palców podczas zabaw paluszkowych,
- gra na instrumentach perkusyjnych.

5. Koordynacja wzrokowo-ruchowa:
- chodzenie po śladach,
- odtwarzanie wzoru piosenki: naśladowanie ruchów nauczyciela.
- zabawy ruchowe z grupą.

6. Działania poznawcze:
- nauka i śpiewanie nowych piosenek,
- „echo” – prowadzący śpiewa pierwszy, dzieci powtarzają,
- „wzrastanie podczas śpiewu” – np. przy słowach: słońce wschodzi coraz wyżej (stawanie na palcach, ręce w górze), a zachodzi coraz niżej (siadanie na podłodze, głowa położona na kolanach),
- śpiew z pokazywaniem gestów,
- śpiew z wystukiwaniem rytmów:
• gestodźwięki: klaśnięcie w dłonie, klepnięcie dłońmi o kolana, klepnięcie jedną dłonią o jedno kolano, tupnięcie obiema nogami, tupanie oddzielnie nogami, 
• wystukiwanie rytmu na instrumentach perkusyjnych,
- śpiew wspólny z elementami śpiewu „solo”

7. Uspołecznienie:
- uczestnictwo we wspólnych zabawach muzycznych, muzyczno – ruchowych,
- umiejętność oczekiwania na swoją kolej,
- umiejętność rozpoznawania imion kolegów z grupy,
- umiejętność wczuwania się w stany emocjonalne swoich kolegów z grupy. 

Sztuka muzyczna, pełniąc różnorodne funkcje w życiu dziecka niepełnosprawnego może przyczyniać się do rozwoju i usprawnienia niemal wszystkich obszarów jego osobowości, stanowiąc jeden ze skutecznych środków wspomagających proces jego rehabilitacji, edukacji przedszkolnej, w tym terapii logopedycznej. 

thumb DSCN3221thumb DSCN3224DSCN3219

Muzykoterapię prowadzi mgr Katarzyna Wądołowska.

hydroterapia

Hydroterapia to zajęcia grupowe prowadzone na basenie, który znajduje się na terenie naszego przedszkola. Na zajęcia uczęszczają wszystkie dzieci raz w tygodniu. Podczas zabaw w wodzie dzieci uczą się bezpiecznego przebywania w tym środowisku, przełamują lęk przed wodą, doskonalą swoje umiejętności pływackie, podczas zabaw uczą się współpracy i poznają doskonałą formę spędzania czasu wolnego. Podczas pływania rozwija się również ich sprawność, pływanie doskonale wpływa na pracę mięśni, stanowi uzupełnienie ćwiczeń indywidualnych oraz korekcyjnych. Dzieci niechętnie opuszczają basen i na pewno jest to jedno z najbardziej ulubionych zajęć.

Zajęcia na basenie prowadzone są przez mgr Urszulę Dąbrowską oraz mgr Katarzynę Traskowską.

PS 58 -hydroterapia basenDSCN3232 2DSCN3236DSCN3243DSCN3234DSCN3245

rehabilitacja ruchowa

Rehabilitacja w naszym przedszkolu prowadzona jest w formie zajęć indywidualnych i grupowych, na sali gimnastycznej i basenie. Z zajęć indywidualnych korzystają dzieci, posiadające orzeczenia i wskazania do rehabilitacji ruchowej. Program ćwiczeń jest ściśle dostosowany do możliwości i potrzeb dziecka i jest realizowany podczas cotygodniowych zajęć. U większości dzieci ćwiczenia indywidualne ukierunkowane są na poprawę koordynacji wzrokowo-ruchowej, równowagi, planowania ruchowego oraz rozwijanie motoryki dużej i małej. Zajęcia odbywają się na sali gimnastycznej wyposażonej w niezbędny sprzęt i przybory gimnastyczne. W czasie rehabilitacji wykorzystywane są elementy terapii ręki, terapii taktylnej oraz integracji odruchów dynamicznych i posturalnych - metoda Swietłany Masgutowej.

Zajęcia grupowe z gimnastyki korekcyjnej prowadzone są dla dzieci, u których występują wady postawy  i wskazania lekarskie do takich ćwiczeń. Odbywają się one raz w tygodniu w niewielkich grupach wiekowych. Dzieci uczą się przyjmowania prawidłowej postawy ciała  i nabywają ważnych dla zdrowia nawyków. 

DSCN3155DSCN3156

Rehabilitację ruchową prowadzi mgr Urszula Dąbrowska, a gimnastykę korekcyjną mgr Katarzyna Traskowska.

integracja sensoryczna

 

Integracja sensoryczna to zdolność do odczuwania, rozumienia i organizowania informacji dostarczanych przez zmysły z otoczenia. Są to informacje wzrokowe, słuchowe, węchowe, smakowe, dotykowe, czucia głębokiego /pochodzące z mięśni  i stawów/ oraz informacje z ośrodka równowagi. Nasze zmysły odbierają bodźce ze środowiska i przekazują je do mózgu. Mózg organizuje je, przetwarza i pozwala prawidłowo na nie reagować. Integracja sensoryczna wpływa na rozwój dziecka, zdolność do nauki oraz samoocenę.

Gdy niektóre elementy integracji sensorycznej nie funkcjonują prawidłowo może się to przejawiać różnego rodzaju problemami np. z przyswajaniem wiedzy, koncentracją uwagi, zbyt niskim lub zbyt wysokim poziomem aktywności lub nieadekwatnym do sytuacji zachowaniem. Dzieci takie mogą mieć zbyt dużą lub zbyt małą wrażliwość na bodźce. Dzieci nadwrażliwe często drażnią dźwięki, ostre kolory lub światło, nie lubią niektórych ubrań lub konsystencji jedzenia. Dzieci podwrażliwe przeciwnie - poszukują dodatkowych wrażeń, dostarczają ich sobie w różny sposób - wzmożoną ruchliwością, hałasowaniem, nadaktywnością. Są to tylko niektóre z objawów zaburzeń integracji sensorycznej, gdyż jest ich bardzo wiele i są one różnorodne.

Metoda Integracji Sensorycznej jest bardzo interesująca dla dziecka, pozwala na wszechstronny rozwój oraz całkowicie pochłania jego aktywność, gdyż ma charakter wesołej zabawy ruchowej. Podczas tej zabawy dostarczane są dziecku takie bodźce, których najbardziej potrzebuje jego system nerwowy (co wiemy  z diagnozy, kwestionariuszy wypełnianych przez rodziców/opiekunów, z dokumentacji specjalistycznej). Dzięki niej dziecko nabywa niezbędnych umiejętności ułatwiających orientację w otaczającym go świecie.

Pamiętajmy jednak, że podczas terapii, dziecko nie uczy się konkretnych umiejętności, lecz poprawiając odbiór i przetwarzanie wrażeń zmysłowych wzmacniane są procesy nerwowe leżące u ich podstaw. Konkretne zdolności pojawiają się w sposób naturalny, jako konsekwencja poprawy funkcjonowania ośrodkowego układu nerwowego.

DSCN3165DSCN3176DSCN3184DSCN3190DSCN3232

Nasze przedszkole wychodzi naprzeciw potrzebom rozwojowym dzieci i umożliwia im skorzystanie z dodatkowych zajęć opisaną wyżej metodą w specjalnie wyposażonej sali. Terapia jest bezpłatna, odbywa się raz lub dwa razy w tygodniu, zajęcia z dziećmi trwają około 30 minut.

Prowadzi je terapeuta integracji sensorycznej mgr Magda Gawryluk oraz Katarzyna Lach (w roku szkolnym 2016/2017).

IMAG2131 IMAG2145 IMAG2151 IMAG2155

zajęcia logopedyczne

Czym jest terapia logopedyczna i dlaczego jest taka ważna?

Każdy z nas komunikuje się ze światem za pomocą mowy: werbalnej (słownej) jak i niewerbalnej (gesty, mimika, mowa ciała). To dzięki niej możemy wyrazić drzemiące w nas emocje, uczucia, najgłębiej skrywane potrzeby. Mowa jest umiejętnością wyuczoną i wyuczalną. Oznacza to, że każdy człowiek przyswaja  ją sobie w toku indywidualnego rozwoju, już od chwili, kiedy zaczyna naśladować sposoby, za pomocą których porozumiewa się jego otoczenie. W ten sposób zdobywamy nie tylko narzędzie umożliwiające komunikowanie się z innymi ludźmi, ale uzyskujemy o wiele więcej: integrujemy całą naszą świadomość. Kiedy posługujemy się językiem, stają się nam dostępne treści świadomości innych ludzi i ich doświadczenia. W ten sposób zasób naszej wiedzy wzbogaca się o wiedzę z otoczenia. Przez kontakt ze środowiskiem, który dokonuje się przede wszystkim za pomocą mowy, mamy możliwość zapoznania się też z normami społecznego zachowania się. Dzięki temu nabywamy właściwych przyzwyczajeń, uczymy się słuchania nakazów i zakazów, przekonujemy się o ich niezbędności i konieczności podporządkowania się. Nabywanie mowy jest procesem tak automatycznym, że często nie zdajemy sobie sprawy z tego, jak to jest mieć z nią jakiekolwiek problemy. Dlatego tak często bagatelizujemy lub zwyczajnie nie zauważamy nieprawidłowości związanych z mową u naszych najbliższych. A przecież prawidłowa artykulacja i umiejętność posługiwania się zrozumiałym i bogatym językiem stanowi podstawę kształtowania się osobowości człowieka. Dzięki temu prawidłowo rozwijamy swoje słownictwo, myślenie abstrakcyjne, uczymy się stosować zasady gramatyczne. To, jak mówimy, ma ogromny wpływ na relacje z ludźmi, osiąganie sukcesów w szkole, a następnie w pracy.

Cele  i zadania terapii logopedycznej są bardzo zróżnicowane i już dawno przestały polegać jedynie na usuwaniu wad artykulacyjnych. Dziś należą do nich m.in.:

  1. Stymulowanie rozwoju mowy.
  2. Kształtowanie mowy poprzez korygowanie zaburzeń w zakresie strony fonetycznej, leksykalnej, gramatycznej.
  3. Doskonalenie mowy już ukształtowanej.
  4. Wdrażanie do praktycznego wykorzystania nawyków poprawnej mowy przyswojonej w toku ćwiczeń.
  5. Usprawnianie techniki pisania i czytania.
  6. Wdrażanie do aktywności słownej.

Schemat diagnozy logopedycznej wygląda podobnie zarówno u dzieci, jak i dorosłych. Logopeda przeprowadza szczegółowy wywiad z pacjentem i/lub jego rodzicami, ocenia stopień zaburzenia mowy, opracowuje szczegółowy plan ćwiczeń i pracy, uwzględniając przy tym indywidualne potrzeby danej osoby. Na terapii logopedycznej wykonuje się też ćwiczenia relaksacyjne, oddechowe, fonacyjne, słuchowe, a także ćwiczenia dykcji i grafomotoryki. Ale nie brak też czasu na zwyczajną rozmowę o tym, co nas interesuje, jakie mamy wymagania, odczucia i obawy związane z zajęciami. Każdy z nas przecież, zarówno pacjent jak logopeda, niesie ze sobą bagaż doświadczeń, nieoceniony podczas terapii. Gwarantem powodzenia jest przecież nie tylko systematyczność i wytrwałość, ale i wzajemny szacunek i zrozumienie.

 

Zajęcia logopedyczne prowadzą: Małgorzata Polak i Paweł Gorszewski                                                             

zajęcia z psychologiem

Psycholog jest  członkiem zespołu pomocy psychologiczno-pedagogicznej  dla dzieci posiadających orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego. Na co dzień psycholog: - prowadzi zajęcia indywidualne  dla dzieci o charakterze terapeutycznym, udziela pomocy dzieciom (min. diagnozuje zaburzenia rozwojowe dzieci, wspiera  ich mocne strony, minimalizuje skutki zaburzeń), ale także wspiera rodziców i nauczycieli w działaniach wychowawczych. Organizuje różne form pomocy psychologicznej w zależności od potrzeb.

Psycholog: Anna Nieścieruk.

zajęcia z pedagogiem

Pedagog specjalny jest członkiem zespołu pomocy psychologiczno – pedagogicznej dzieci posiadających orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego. Zajęcia realizowane są w formie indywidualnej oraz zespołowej. Metody  pracy dostosowane są do możliwości i potrzeb wychowanków. Głównym celem zajęć jest wyrównywanie deficytów rozwojowych w poszczególnych obszarach funkcjonowania psychofizycznego dziecka.

Pedagodzy specjalni: Katarzyna Sznajder – Grześ i Wojciech Depczyński